Psychische problemen tijdens en na pre-eclampsie 

 

 
Het doormaken van pre-eclampsie heeft vaak tot gevolg dat er allerlei psychische problemen ontstaan. Naast de lichamelijke klachten en problemen vormen de psychische kanten een groot probleem. 

Veel van deze psychische klachten komen voort uit angst en onzekerheid. Angst voor de gezondheid van moeder en kind. Zelfs angst dat moeder en kind de ziekte niet zullen overleven komen regelmatig voor. Gezien de ernstige vormen die pre-eclampsie kan aannemen, is het niet vreemd dat deze angsten ontstaan. In veel gevallen zal deze angst nog versterkt worden doordat er veel onzekerheid is over de eigen toestand. Veel vrouwen merken namelijk pas als ze het aan den  lijve ondervinden, wat pre-eclampsie is. Vooraf weten veel vrouwen en hun partners nauwelijks wat pre-eclampsie is. 

Ze komen dan in een periode waarin ze toch al ernstig ziek zijn, in een medische molen terecht. Hierbij kan van het ene op het andere moment, soms in vliegende spoed, allerlei ingrijpen nodig zijn. De a.s. moeder en haar partner hebben vaak nauwelijks de tijd en de informatie gekregen om te kunnen beseffen, wat er allemaal gebeurt. Hierdoor ontstaat naast angst en onzekerheid heel vaak een gevoel van machteloosheid en compleet overgeleverd en afhankelijk te zijn van het medische circuit. 

Maar ook na de bevalling spelen psychische problemen vaak een grote rol. Want ook dan spelen zaken als angst voor toekomstige zwangerschappen, de gezondheid van de baby en angst voor het wellicht opnieuw verliezen van een baby in een volgende zwangerschap, een belangrijke rol. Omdat op veel vragen, ook van de behandelaars, geen duidelijk antwoord kan worden verkregen, ontstaat ook onzekerheid en machteloosheid. 

Na de bevalling is de zorg voor de baby ook vaak in praktische zin heel groot. Heen en weer reizen naar het ziekenhuis, waar de baby in de couveuse ligt is vaak heel vermoeiend voor de moeder die net pre-eclampsie heeft gehad. Maar ook later zullen de kinderen die te vroeg zijn geboren of veel te licht waren bij de geboorte, vaker hulp van artsen nodig hebben. Zodat in het dagelijks leven veel aandacht naar het kind gaat en de moeder nauwelijks tijd voor zichzelf en haar partner over heeft. 

Het is eigenlijk helemaal niet vreemd te noemen, dat al het bovenstaande, bij een vooraf meestal volstrekt gezonde vrouw, spanningen en psychische problemen kan veroorzaken. 

Desondanks vinden veel vrouwen weinig begrip voor hun klachten, waardoor zij in hun omgeving en op het werk (dat ze vaak pas na lange tijd weer kunnen hervatten) problemen ondervinden.